Zon
Waar het boek over gaat: Elektra, de licht ontvlambare jongste zus, leeft van de ene kick naar de volgende. Ze is model, woont in New York en haar leven is seks, drugs en rock ’n roll. Letterlijk. Na een bijna-overdosis laat ze zich opnemen in een afkickkliniek. En laat ze haar grootmoeder haar levensverhaal vertellen.
Saai historisch verhaal
Dit is het eerste Zeven Zussenboek waarin ik het historische verhaal niet boeiend vond. Sterker: ik vond het tig keer slechter dan het verhaal van Elektra. En dat wil wat zeggen, want het duurde een tijdje voordat ik mij door Elektra’s verhaal liet meeslepen. Elektra is zo anders dan de andere zussen. Gaandeweg werd haar verhaal steeds interessanter. Niet zo interessant als dat Taylor Jenkins Reid het kan vertellen, maar toch. Het is allemaal wel een beetje ’too good to be true’, maar vergeleken met het historische verhaal was het een verademing.
Afraffelen
Het historische verhaal gaat over Cecily. Haar verloving is verbroken en om daarvan te herstellen besluit ze een paar maanden op bezoek te gaan bij haar peettante in Kenia. Het hele verhaal van Cecily deed mij sterk denken aan de Ashford-affaire. Maar dan vele malen saaier. Het gaat maar door met beschrijvingen van complete dagen tijdens de reis naar Kenia. En daarna lege dagen in het huis van haar peettante. Op het moment dat het verhaal eindelijk een link krijgt naar Elektra schiet het tempo omhoog en raffelt Riley het af. Terwijl juist daar het interessante verhaal ligt en niet in de safari’s in Kenia. Een bezoekje aan het National Civil Rights Museum in Memphis had haar meer dan voldoende inspiratie gegeven. Echt heel teleurstellend.
Ik vond dit het minste deel. Alsof Riley ook nog ‘iets’ wilde met Afrika en Noord-Amerika, maar er zelf weinig mee heeft. Jammer. Gelukkig zijn er nog 2 delen, hopelijk zijn die weer ouderwets goed.
