Water voor de olifanten – Sara Gruen
Jacob is 93 (of 90, dat weet-ie niet meer) en slijt zijn dagen in een verzorgingshuis. Op een dag komt het circus en pocht een medebewoner dat hij ooit water gaf aan de olifanten. Jacob ontvlamt in woede. In flashbacks ga je met hem mee naar zijn verleden.
Wist je dat er in de Verenigde Staten reizende circussen waren? En dat ze per trein reisden? Dit boek gaat over zo’n reizend circus: The Benzini Brothers Most Spectacular Show on Earth. Jacob springt na het overlijden van zijn ouders op de rijdende trein van het circus. Het circus ziet zo’n gesjeesde dierenarts wel zitten: het verhoogt hun status. En ze hebben een ziek paard, dus of-ie dat paard wil genezen. En zo ontmoet Jacob Marlena, de paardendompteuse. Hij is op slag straal verliefd. Maar Marlena is getrouwd met August, de dierenopzichter.
Je leert in het boek veel over de circussen tijdens de Great Depression in Amerika. Hoe ging het eraan toe in zo’n circus? Wat voor leven hadden de circusartiesten en dierenverzorgers? En wat gebeurde daar nog meer? Het was een keihard leven. Zat het tegen? Dan kreeg je rustig een maand geen loon. En was je niet meer bruikbaar? Dan werd je ‘gekieperd’: tijdens een nachtelijke treinrit van de trein geduwd. Het was eigenlijk een soort van reizende maffia. Ze klopten geld uit de zakken van bezoekers, de baas is keihard, de concurrentiestrijd met andere circusfamilies meedogenloos en de ‘familie’ kent een duidelijke hiërarchie.
Het was heerlijk om even mee op reis te gaan met The Benzini Brothers in de jaren ‘30. En meer te leren over het circus in die tijd. Het boek heeft veel snelheid en leest heerlijk weg. Dat compenseert de voorspelbare romance en soms stereotype personages. Ook is er een verhaallijn in het heden. En ja, die is storend. Tot je aan het eind bent. De boef.
