Wat nooit is verteld – Elliot Perlman
Wat een boek! Het grijpt je bij de keel, ontroert, schokt, boeit, stompt je in je maag en zet je aan het denken.
Nóg een oorlogsboek?
Er zijn al zoveel boeken over de Tweede Wereldoorlog geschreven. Wat voegt nóg een boek dan nog toe? Heel af en toe stuit ik op een boek met een nieuw perspectief op de Tweede Wereldoorlog. Dit is er zo eentje. Ik vond hem in het vak ‘nieuwe boeken’ van de bibliotheek. Er zat een sticker op: ‘Voor de liefhebbers van De Wertheims’. Die sticker is misleidend. Dit is een heftig boek. De Wertheims is meer een familie-epos. En door het perspectief is dit boek ook heel anders dan De Wertheims.
Perlman schrijft zijn boek rondom drie levens die ogenschijnlijk los van elkaar staan. Een jonge Afro-Amerikaan probeert iets van zijn leven te maken, een overlevende van de Holocaust herbeleeft het verleden op zijn sterfbed, een docent geschiedenis vecht voor zijn carrière en grote liefde. Het perspectief wisselt telkens. Langzaam lees je hoe die drie levens elkaar raken. Het resultaat is een vuistdik boek, ontroerend, schokkend en toch hoopvol. Het laat naar je adem happen en je afvragen hoe mensen zo wreed kunnen zijn.
Perlman leidt ons van het Europa van net na de Tweede Wereldoorlog via de Amerikaanse burgerrechtenbeweging in de jaren zestig naar hedendaags New York. De kracht van de herinnering is het terugkerende thema in dit boek. Vertel iedereen wat hier gebeurd is! Die oproep brengt de verhalen van de hoofdpersonen samen. Verhalen over de onmenselijke wreedheid van de holocaust. Verhalen over waar racisme toe kan leiden. Verhalen die ons willen laten leren van de geschiedenis: dit nooit meer. Het is schokkend en hartverscheurend expliciet gedetailleerd; ik moest het boek af en toe even wegleggen.
Wat nooit is verteld grijpt je bij de keel, ontroert, schokt, boeit, stompt je in je maag en zet je aan het denken. Het is ongelooflijk knap geschreven. En ondanks alle gruwelijkheden toch hoopvol. Geef het even tijd en sla je door die eerste tientallen pagina’s heen.
