Vanuit het niets
Half september leende ik een dikke stapel boeken bij de bieb. Waaronder dit boek. Op 8 oktober begon ik met lezen. Actueler kon bijna niet.
Abir Nasr ziet als kind in Zuid-Libanon zijn vader en moeder voor zijn ogen doodgeschoten worden door Israëlische soldaten. Zij waren op zoek naar een leider van de terroristische beweging De Cirkel. Abirs ouders respecteerden de man en beschermden hem met hun leven. Abir zweert de daders te vermoorden. Op een afstandje ziet soldaat Jacob Baudin het gebeuren. Hij staat op de uitkijk voor zijn collega’s. Jacob loopt door de gebeurtenissen PTSS op. Abir en Jacob leven verder. Tot op een dag hun paden elkaar weer kruisen.
Zoveel pijn
Ik vond het boek tijdens en direct na het lezen wat oppervlakkig, zonder de sfeer en diepgang van eerdere boeken van Navarro. Gewoon een 13-in-een-dozijnthriller. Toch bleven de personages bij mij. Dat komt misschien ook door de beelden uit Israël en Gaza die ik elke dag zie. Want hoeveel Abirs zie je in Gaza? Volgepompt met haat en islamofascistisch gedachtegoed. En hoeveel Jacobs in het IDF (The Israel Defence Forces)? Elke dag worstelend met identiteit: hoor ik nu bij Israël of bij het land waarin ik ben opgegroeid? Worstelend met schuldgevoel en vragen over goed en fout. En wat dacht je van tante Fátima met al haar wanhoop en verdriet. Of Noura, die kiest om te breken met haar familie. Zoveel pijn. In zoveel verschillende vormen.
Vooral de woorden van Jacob aan het einde bleven mij bij. Hoe juist hij hardnekkig blijft zoeken naar een sprankje licht. Totdat het laatste restje ook bij hem uitdoofde. Het maakte mij ook moedeloos. De beelden die we nu weer zien… het houdt niet op.
‘(..)dit is een oorlog, ze gaan weer moorden en wij verdedigen ons, tot een van de twee partijen wint.’
’Nee… nee… niemand zal winnen, dat is het probleem, we zullen elkaar blijven vermoorden, maar niemand zal winnen. Er zal geen eindstrijd zijn.’
De actualiteit van nu maakt dat het boek meer met mij deed. De dagelijkse stroom ellende op de tv zorgt dat je dit boek met andere ogen leest. Vooral daarom maakte het indruk op mij.
