Tropenbruid – Susan Smit
Amsterdam, 1907. De 17-jarige Anna voelt zich opgesloten in het Burgerweeshuis. Ze lijdt aan depressies en zoekt manieren om aan haar saaie bestaan te ontkomen. Als ze een advertentie ziet ‘man zoekt jonge vrouw om gezin te stichten in Batavia’ aarzelt ze geen moment. Het is haar ticket naar een nieuw leven. Want uitzichtlozer dan het Burgerweeshuis kan niet. Denkt Anna.
Koloniale hypocrisie
Tot ze in Batavia komt en in haar nieuwe huis alleen haar baboe (kamermeid) klaarstaat voor haar komst. En ze kennismaakt met de ongeschreven etiquetteregels in de Europese gemeenschap in Batavia. En ontdekt dat de moeder van haar stiefdochters de maîtresse (njai) was van haar man. Je ziet een wereld van koloniale hypocrisie opdoemen door de ogen van dit Amsterdams weesmeisje. Want waarom mogen haar stiefdochters niet op blote voeten lopen? Of hun moeder niet meer zien? En Anna blijkt voor haar man vooral een carrièrestap: keurig getrouwd met een Europese vrouw maakt hij nu wel kans op promotie.
Geen wonder dat Anna weer in een depressie zakt. Tropenkolder noemt de dokter het: Anna’s zwakke zenuwen kunnen het Indische klimaat niet aan. Vindt Anna haar weg in Indië?
Rol van vrouwen
Susan Smit schetst in dit boek de koloniale verhoudingen in Batavia (nu: Jakarta) aan het begin van de 20e eeuw. Zelf wilde ze vooral schrijven over het lot van de njai, de maîtresses. Ze doet niet alleen dat: ze schrijft over de rol van alle vrouwen in Nederlands-Indië. Van njai tot echtgenotes, van baboes en al dan niet erkende dochters van njai.
Het boek leest lekker weg. Je gaat je snel verplaatsen in Anna zodat je met haar op reis naar Indië gaat. En je krijgt ook nog wat inzichten mee waar je nog een paar dagen over na kunt denken. Prima boek!
