Suikerbastaard
De familie Dupont blijkt een nakomeling in Ethiopië te hebben. Althans, dat beweert een Ethiopiër in een uitzending van Spoorloos. De familie stuurt Frederik naar Ethiopië om DNA-bewijs te krijgen. Dan duikt jeugdliefde Mila op Frederiks Facebookpagina op: zij wil mee naar Ethiopië om haar vader te zoeken.
Gastarbeiders
Wist jij dat Nederlanders tussen 1950 en 1970 als gastarbeiders werkten in het huidige Ethiopië? Ik niet. Jaap Scholten baseert deze roman op de avonturen van de Handelsvereeniging Amsterdam (HVA) en de Koninklijke Machinefabriek Stork in Ethiopië, toen Abessinië (keizerrijk Ethiopië). Stork heet in het boek Dupont. Van de jaren ‘50 tot en met ‘70 werkten jonge Twentse mannen aan machines in suikerfabrieken in het keizerrijk. Keizer Haile Selassie wilde daarmee zijn volk opstoten in vaart der volkeren. Voor de ‘Stork-jongens’ was het een groot avontuur én een kans om in korte tijd veel geld te verdienen. In een interview met de Boekenkrant vertelt Scholten er zelf meer over. En bewegende beelden staan in een korte video van uitgeverij Pluim op YouTube over Suikerbastaard.
Rommelig
Het boek heeft 3 delen. Deel 1 draait om Frederiks zoektocht naar het vermeende familielid. Je maakt kennis met Frederik en zijn uitgebreide familie. Ik had moeite om te ontdekken hoe de familieverhoudingen lagen. Het leest sowieso wat rommelig: van Frederiks bespiegelingen naar zijn herinneringen die meer verhalend zijn en dan weer terug. En dan fladdert Mila daar ook nog tussendoor. Zij wil mee naar Ethiopië om haar vader te zoeken. Voor mij was het wat te literair en ook elitair. Misschien wel de bedoeling. Ik bleef wel lezen omdat ik voelde dat ergens iets onverwachts gaat gebeuren.
Leven van Dupont-jongens
Deel 2 draait om Marinus Hilbrink, een van de ‘Dupont-jongens’ in Ethiopië in de jaren 50. Een prettig lezend geheel afgewisseld met herinneringen aan zijn jeugd, brieffragmenten, dagboekfragmenten en foto’s. De foto’s zijn echt en geven je een goed beeld van het leven van Marinus en de andere ‘Dupont-jongens’ in Abessinië.
Wonderlijk
Deel 3 gaat over Mila’s zoektocht naar haar vader. Je leest vanuit Frederiks perspectief, dus je gaat verder waar deel 1 eindigde. De schrijfstijl gaat ook weer terug naar die van deel 1, alhoewel hier wel wat meer lijn in zit. Ik vond Mila nogal wonderlijk handelen voor iemand die op zoek is naar haar vader. In elk geval niet zoals je mensen in Spoorloos of DNA onbekend ziet doen. Wat die 3 delen allemaal met elkaar te maken hebben ga ik hier uiteraard niet verklappen.
Kortom: een af en toe warrig en toch leesbaar verhaal waarin je een beeld krijgt van de onbekende geschiedenis van Nederlandse ‘gastarbeiders’ in het toenmalige Abessinië. En je leert over de roerige recente geschiedenis van Ethiopië.
