Straat van duizend bloesems
Hiroshi en Kenji groeien na het overlijden van hun ouders op bij hun grootouders in een straat van duizend bloesems. De jongens zijn pubers als Japan in 1939 op oorlogspad gaat. Ondanks de tekorten en het geweld dromen beide jongens van de toekomst. Allebei dromen ze van carrières in oeroude Japanse tradities. Hiroshi wil sumukampioen worden. En Kenji droomt elke dag weg voor de etalage van een maskermaker voor het no-theater. Leiden hun dromen naar het geluk?
Compositie
Tsukiyama schreef een prachtige compositie rondom oeroude Japanse tradities. De compositie begint met het voorstellen van een aantal hoofdpersonen die niets met elkaar te maken lijken te hebben. Als dansers in hun eigen hoek van de dansvloer. De verhalen blijken naadloos in elkaar te passen. Net zoals de rituelen voor het betreden van dohyo bij het sumoworstelen of de choreografie van het no-theater. De eenheid en daarmee de schoonheid van de compositie van het verhaal ontdek je pas als je het boek dichtslaat.
Dans
Het tempo van het boek ligt laag. Tsukiyama schetst in prachtige zinnen haar hoofdpersonen en hun omgeving. En als je denkt dat er intense momenten komen, dan valt dat toch tegen. De prachtige zinnen laten je op afstand meekijken. Het is allemaal onderdeel van de dans over tradities en vernieuwing, over familie en vriendschap. Waardoor je aandacht bij het geheel blijft en je niet gaat focussen op een van de karakters.
Ingetogen
Japanners lopen meestal niet te koop met hun emoties. Dat merk je ook in boeken van Japanse schrijvers. Gail Tsukiyama is half Japans, half Chinees en woont in de Verenigde Staten. Toch zit er iets typisch ‘Japans’ in haar boek, als je het zo mag noemen. Een bepaalde ingetogenheid. En ik mag dat wel. Het gaat een laag dieper en blijft toch eenvoudig. De vaak ingetogen introverte emoties van de hoofdpersonen vond ik ontroerend prachtig.
In Straat van duizend bloesems krijg je een inkijkje in de Japanse cultuur van 1930 tot eind jaren ‘60. Vernieuwing botst met traditie, familie met ambitie. Wat betekent dit voor familiebanden, voor eeuwenoude tradities, voor de samenleving? Deze verhalen kennen wij natuurlijk ook. Interessant en leerzaam om dit vanuit een Japans perspectief te zien.
