Normale mensen – Sally Rooney
Normale mensen heet dit boek. Dat is wat Marianne en Connell willen zijn. Waarna je ruim 250 bladzijden kunt volgen hoe niet normaal ze zijn.
Het boek is superpopulair: ‘stem van een nieuwe generatie’, genomineerd voor tig literatuurprijzen. Kortom: alle seinen staan voor mij op rood. Want meestal vind ik het dan niks. Maar: alles verdient een kans, dus ook dit boek. En dan gaat het al mis bij het eerste citaat. Als iemand iets zegt, staan er geen aanhalingstekens. Er is een reden dat die dingen ooit uitgevonden zijn: het leest namelijk prettiger. Maar goed, zo snel laat ik mij niet uit het veld slaan. Het gaat om het verhaal.
Normaal bestaat niet
Het boek gaat over twee tieners, Marianne en Connell. De moeder van de een werkt in het huis van de ander. De een is de held van de klas, de ander de stille nerd. Dat is op de universiteit precies omgekeerd. Marianne en Connell zijn stikverliefd op elkaar en doen hier vervolgens erg ingewikkeld over. Dan zijn ze een stel, dan friends with benefits en dan kennen ze elkaar nauwelijks. Terwijl ze meer bij elkaar horen dan ze zelf in de gaten hebben. Of willen. O, en ze hebben natuurlijk ook een trauma. Kortom: normaal bestaat niet.
De schrijfstijl is droog en afstandelijk. Daardoor blijf je als lezer ook op afstand. Een boek is voor mij ook een mogelijkheid om even in het leven van een ander te stappen. En een glimp te krijgen van hoe diegene het leven leeft. Dat lukt hier geen moment. IMarianne en Connell doen allebei nogal ingewikkeld. Alsof ook zij naar hun eigen leven aan het kijken waren in plaats van dat ze het zelf leefden. Het kon mij helaas niet boeien.
