Nexus
Ik heb geen idee wat Harari met dit boek wil vertellen. Ik vond het boek daardoor lastig te lezen. Het boek begint met de geschiedenis van informatienetwerken. Die geschiedenis is interessant, maar niet uniek. Wie wel eens in Epcot (Orlando) geweest is, kent het van Spaceship Earth. Daar vertellen ze de geschiedenis van het schrift (schrijven), een van de revoluties in informatienetwerken. Het krijgt in de Disney-attractie meer context dan in dit boek. Harari kijkt namelijk alleen naar informatienetwerken en hoe die werken. En niet naar andere factoren. Het gaat bijvoorbeeld alleen over de juistheid van de informatie die AI genereert. En niet over hoe AI menselijk gedrag verandert.
Juistheid
Harari vindt dat elk informatienetwerk een zelfcorrigerend mechanisme nodig heeft. Zoals wetenschappers hun onderzoeken laten ‘peer reviewen’. Maar als we niet weten hoe AI werkt, hoe kunnen we het dan corrigeren? Terechte vraag. Dus ik was benieuwd naar het antwoord. Harari speculeert er op los met doemscenario’s, maar geeft nergens antwoord of een begin van een visie. Ook presenteert hij regelmatig zijn mening als feit. Zo stelt hij dat conservatieven de sociale orde omverwerpen zonder te vertellen waaruit dit blijkt. Juist als je een pleidooi houdt voor zelfcorrigerende mechanismen zodat informatie op juistheid gecorrigeerd kan, is het essentieel dat je zelf zorgvuldig bent in wat feit is en wat mening. Of onderbouw dan op zijn minst je mening. Het doet allemaal afbreuk aan de op zichzelf interessante invalshoek en de terechte vraag die Harari opwerpt: hoe kunnen we AI corrigeren als we niet weten hoe het werkt?
