Het schaarse licht
Het achtste leven zat vol met magie, dit boek van Nino Haratischwili heeft net als De Kat en de Generaal het donkere en rauwe realisme van leven in een maffiastaat waar de staat niets te zeggen heeft. Het schaarse licht zijn de menselijke lichtpuntjes: de vriendinnen blijven elkaar trouw, blijven elkaar moed inpraten, blijven überhaupt met elkaar praten.
Het boek beslaat 24 uur en tegelijk een heel leven. Keto is in Brussel voor de opening van een expositie van foto’s van haar jeugdvriendin Dina. Dina die er helaas niet meer is. Keto hoopt dat haar andere twee jeugdvriendinnen, Nene en Ira, ook naar de opening komen. De foto’s zorgen voor flashbacks naar de jeugd van Keto in het Georgië van begin jaren ‘90. Toen maffiabendes het voor het zeggen hadden en het land in een burgeroorlog om de macht verzeild raakte. Het samenspel tussen heden en verleden leest heel natuurlijk.
Bendeoorlogen
De flashbacks van Keto nemen je chronologisch mee naar haar jeugd in Tbilisi. In een eenvoudig hofje woont zij met haar vader, broer en beide oma’s. Haar broer, Rati, probeert een voet aan de grond te krijgen als ‘beschermer’ van straten in Tbilisi. Hij is dolverliefd op Keto’s hartsvriendin Dina uit hetzelfde hofje. Zijn aartsvijand is Tsotne, de broer van Keto’s vriendin Nene. De oom van Tsotne is de grote baas van Tbilisi. Tsotne, Nene en hun broer wonen met hun moeder bij hun oom in een belachelijke grote villa. En dan is er nog Ira. Zij woont ook in het hofje, is superslim en superanders. En daarom besluiten Dina en Keto op een dag vriendinnen te worden met Ira. De vriendinnen raken door hun vriendschap, familie en relaties verstrikt in bendeoorlogen in Tbilisi.
Haratischwili vertelt rauw en realistisch over het leven in een ingestorte staat. Over maffiabendes die vechten om elke straat. Over twijfelende tieners die doen wat hun familie vraagt, over tieners die hun best doen hun familie en vrienden bij elkaar te houden, over jonge mannen die niets anders kennen dan geweld en strijd en over rebellen die zich niets van dit alles aantrekken. Over gewone mensen zoals jij en ik, met tekortkomingen. Want wat zou jij doen? Aan wie ben jij loyaal: aan je familie of je vrienden? Waar vind je de kracht om verder te leven na een drama? En hoe?
Page-turner
Het schaarse licht is een dikke pil. Boordevol drama en ellende. Het is geen page-turner zoals een ‘whodunnit’. Elk drama kondigt Haratischwili ruim van tevoren aan. Het is wel een page-turner in de zin dat je wilt blijven lezen hoe die drama’s konden gebeuren. Hoe is Dina overleden? Hoe is het met Rati?
Licht
Ondanks alle drama is het boek ook een brok hoop. De vriendinnen proberen te overleven én elkaar vast te houden. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Toch blijven ze elkaar opzoeken. En eindigt het boek met eenzelfde meisjesavontuur als dat het begon. Mooi gedaan.
