Het plan
Throwbacktime! Herbeleef de Tours van 2020, 2021 en 2022. En ondertussen is het ook een soort ‘Money Ball’: hoe een wielerploeg van niks naar de beste ploeg ter wereld groeide. Spoiler: dat was geen toeval. En niet alleen ‘geld’.
Van Blanco tot geel
Richard Plugge begon in 2013 met de restanten van wat ooit de Rabo-wielerploeg was. Geen sponsor, dus de ploeg ging verder als Blanco. Geen sponsor is geen budget. Maar Plugge had een droom. En een plan. Over dat plan en hoe hij het stap-voor-stap realiseerde lees je in dit boek. Het begon met innovatie en je kwetsbaar opstellen. Durven toegeven dat je iets niet wist. Altijd alles tegen het licht houden, altijd jezelf afvragen wat het risico is. Met deze instelling begon Plugge aan een reis die 10 jaar duurde en resulteerde in de Tourwinst van 2022.
In de ploegbus
Plugge haalde Merijn Zeeman erbij. Zeeman heeft een eigen categorie fanatiek uitgevonden. Op het irritante af streeft hij naar perfectie. Alles ging tegen het licht, tot in de details. Kun je met voeding een renner beter krijgen? Dan kregen renners alle informatie, een plan en mochten ze zelf bepalen of ze zich eraan hielden. Zo ging het met alles. Bijzonder dat Boers van zo dichtbij mee mocht kijken, vooraf inzage kreeg in plannen en bij tactische besprekingen mocht meeluisteren. Hij schreef het zo op dat je als lezer jezelf in de ploegbus waant.
De ‘gele brigade’ staat bekend als wetenschappelijk gestuurd. Een team waar weinig ruimte is voor ‘koers’. Een kijkje in het team laat ook het andere gezicht zien. Ja, veel is wetenschappelijk gestuurd. Want daarmee maak je de kans op toeval kleiner. En daarmee geef je weer meer ruimte voor koersinzicht van renners tijdens de wedstrijd. En kun je tactische aanvalsplannen maken anders dan ‘met die en die wattages iedereen kapot rijden’.
Tom Dumoulin en Primoz Roglic zijn verhalen apart. Beiden doen veel op gevoel. Waar de ongelukkige wielrenner verdronk in zijn twijfels en zich niet meer liet helpen, zoog de gelukkige wielrenner de nieuwe kennis op en paste zich aan. Toch zie je beide renners uiteindelijk afhaken. De een omdat hij ongelukkig was, de ander omdat hij het lastig vond in een andere rol in dezelfde ploeg te fietsen.
Lees ook mijn leeservaring over Op gevoel over Tom Dumoulin. Daarin het verhaal van Dumoulin over zijn jaren bij Jumbo-Visma.
