Het lied van de geesten

Armoede, racisme, verslaving, trauma. Het leven van Leonie, haar kinderen Jojo en Kayla en haar ouders is een grote poel van ellende. Ze wonen in de moerasdelta van de Mississippi, midden in de natuur. Leonies ouders voeden Jojo op, Jojo voedt zijn zusje op. En Leonie is druk met zichzelf en haar verslaving. Als haar vriend Michael vrijkomt uit de gevangenis besluit ze hem met hun kinderen op te gaan halen. Wat volgt is een vrij bizarre roadtrip dwars door de staat Mississippi.
Mississippi
Dit voorjaar reden wij door de staat Mississippi. Vanaf New Orleans langs de delta en de swamps door het binnenland naar Natchez. We reden over state roads en binnenwegen om wat meer te zien van het land. Je ziet hoe afgelegen sommige woningen liggen. En hoe simpel veel huizen zijn. Die zouden hier niet door de bouwkeuring komen. Soms had een huis een keurig getrimd gazon met een keurig wit geverfd hek. En heel soms was het huis van steen. Rijk is rijk in Amerika en arm is echt arm. Heel veel ertussen kent het land niet.
Ellende
Die sfeer, waarin alle ellende zich ophoopt als je pech hebt in je leven, ademt Het lied van de geesten. De bittere armoede, de verslaving. En dan Jojo. Bijna een engel. De bijna-puber zorgt als een moeder voor zijn zusje Kayla. Niemand anders begrijpt haar zoals hij. En zij vertrouwt niemand anders dan hij. Jojo op zijn beurt kijkt op tegen Granpa en Granma. Zijn moeder is een irritante vlieg die af en toe voorbij vliegt. Je leest het boek afwisselend vanuit het perspectief van Jojo en van Leonie. Zij probeert wanhopig een moeder te zijn, maar heeft geen idee hoe je dat doet. Hoe kan dat als haar ouders blijkbaar wel in staat zijn haar kinderen op te voeden? Leonie verdooft haar schaamte en pijn.
Spoken
Michael is de vader Jojo en Kayla. Hij zit een straf uit voor drugsbezit in de Mississippi State Penitentiary (Parchman Farm). Zijn ouders willen niets met Leonie en hun kleinkinderen te maken hebben. Want Leonie is zwart. Als Michael zijn straf heeft uitgezeten besluit Leonie hem met haar kinderen op te halen. Als nieuwe start voor het gezin. Want nu wordt alles beter. Samen met een vriendin reist Leonie met haar kinderen dwars door Mississippi. Jojo merkt nog een gast op: Richie, de overleden broer van Leonie. Vanaf dat moment voegt Ward meer magisch-realistische elementen toe. Deze geesten spoken om het gezin heen, zoals armoede, racisme, verslaving en trauma om het gezin spoken. Mooi gedaan.
Je moet er wel een beetje van houden, van zo’n verhaal met geesten. Ik vond het na onze roadtrip door Mississippi extra indrukwekkend. Een diep treurig verhaal. Met Jojo en Kayla als engelachtige hoopgevende lichtpuntjes. En Granpa en Granma als stille krachten die redden wat er te redden valt.