Het huis in Parijs
Wat een heerlijke historische roman! Ik zat helemaal in het boek, ook al las ik telkens een half uurtje. Dan heb je dus gewoon een goed geschreven verhaal in handen.
De Australische Kat vindt in een Engelse cottage van haar oma een collectie Dior-jurken. Hoe komt haar oma hier aan? En waarom heeft zij een huis in Engeland? De verhaallijn vond ik niet eens zo geweldig, maar ik werd wel helemaal meegesleept in Kats zoektocht.
De historische verhaallijn gaat over Skye Penrose. Zij leert van haar moeder vliegen. En ze wil die vaardigheid inzetten tijdens de ‘Slag om Engeland’ in 1940. Een vrouwelijke piloot was echter iets ongehoords in die tijd, laat staan een vrouwelijke piloot in een gevechtsvliegtuig. Ik was gelijk net zo boos als Skye, dus dat hielp om mij in te leven. Het verhaal dendert vervolgens de oorlog in.
Miss Dior
De historische achtergrond is de Air Transport Auxiliary en de SOE (Special Operations Executive, spionagedienst). Over de SOE lees je ook in De verdwenen meisjes uit Parijs. Ik wist er daarom al iets van. Dit is de organisatie waarmee spionnen naar Frankrijk werden gestuurd. De Air Transport Auxiliary zorgde voor de verplaatsing van gevechtsvliegtuigen naar de juiste plaats. Inclusief de exemplaren die gerepareerd moesten worden (!). Wat mij ook verraste was de rol van Dior tijdens de Tweede Wereldoorlog. Miss Dior ruikt na dit boek niet meer hetzelfde.
Het mysterie in het boek is misschien niet zo ingewikkeld. Mijn tweede gok was al goed. En bij een tipje van de sluier was mijn ingeving weer goed. Daar gaat het ook helemaal niet om. Het gaat om het verhaal. En dat is gewoon goed geschreven. Lester heeft een prettige vertelstijl. Je ziet alles zo voor je gebeuren en ze trekt je helemaal het verhaal in. Het blijft boeien. En ja, het is af en toe suikerzoet. Maar net als bij zoetigheid geldt: als je snoept, kies dan kwaliteit. Dat is dit boek.
