Het eiland van de zielen
In recensies over dit boek las ik over het onderdompelen in de unieke sfeer van Sardinië, oude legenden en rituelen. Ik heb genoten van de Witte Stad-trilogie, dus dit boek kwam op mijn berg ‘wil ik lezen’ terecht. Inderdaad speelt het op Sardinië en gaat het over een moord die verwijst naar oude rituelen.
Inspecteurs Mara Rais en Eva Croce zijn om verschillende reden overgeplaatst naar de afdeling ‘Onopgeloste Moordzaken’ van de politie in Cagliari, Sardinië. Mara is een echte Sardijnse met een vlijmscherpe tong. Eva is een Milanese en gespecialiseerd in rituele moorden. De terminaal zieke inspecteur Moreno Barrali meldt zich bij hen met twee onopgeloste moordzaken. Rituele moorden, denkt Barrali. Of Mara en Eva deze onopgeloste zaak willen oplossen. En dan is een jonge vrouw vermist die regelmatig te zien was bij een sekte.
Fragmentarisch
Het boek begint fragmentarisch. In het begin was het lastig om er wat van te maken. Dit komt ook doordat ook best vaak stukjes in onvertaald Sardijns dialect staan. Dat las niet lekker door. Het verhaal wint aan vaart op het moment dat Mara en Eva elkaar ontmoeten. Door het boek heen loopt een verhaallijn over de familie Ladu. De rol van deze verhaallijn begreep ik niet, of het moet zijn dat het je op een verkeerd spoor moet zetten. Er volgen meer delen, dus mogelijk kom je dan meer te weten. In dit deel vond ik het een vaag verhaal.
In dit boek leer je Eva een beetje kennen. Mara blijft nog een raadsel. Het is daardoor makkelijker je met Eva te identificeren. Ook omdat zij buitenstaander is en net als ik Sardinië niet ken. En omdat ik mij stiekem bleef afvragen welke rol Mara eigenlijk heeft op het eiland.
Bijzaak
Het boek las voor mij als een gewone thriller. De rituelen van Sardinië werkten voor mij niet als een plus, iets waar je ondanks een moord toch razend nieuwsgierig naar bent. Mara en Eva zoeken het motief ook niet bij rituelen, maar in ‘platte’ zaken als macht en wraak. Dat maakt wellicht dat de rituelen bijzaak zijn. Ik was meer nieuwsgierig naar het moordcomplot, dan naar het waarom van het ritueel.
Matig tussendoortje. De volgende delen ga ik dan ook niet lezen.
