Extreem luid & ongelooflijk dichtbij
Een boek over het leed van de 9/11-aanslagen. Daar zijn er nog niet zoveel over geschreven. Oskar Scheller is 9 jaar en een soort Sheldon (van The Big Bang Theory). Zo’n jongetje dat veel te slim is en je nauwelijks kunt volgen. En hij is zelfbenoemd uitvinder en sieradenontwerper. Oskar heeft zijn vader verloren bij de aanslagen op het WTC in New York. In zijn vaders kledingkast vindt Oskar een vaas, en wanneer hij die per ongeluk laat vallen ontdekt hij een vreemd uitziende sleutel. Oskar gaat op zoek naar waar die sleutel van is in de hoop dat dit hem meer vertelt over zijn vader die hij veel te vroeg moet missen.
Dit stuk van het verhaal leest vlot. Je bent net als Oskar nieuwsgierig waar die sleutel uit die vaas nou van is. En wat het met zijn vader te maken heeft.
Experimenteel
Het is een vakkundig in elkaar gezet boek. Met wisselende perspectieven en grafische elementen. Zo zijn er bladzijden met dicht op elkaar geplaatste letters en regels. En bladzijden met foto’s. Zoals die tamelijk aangrijpende fotoserie van een man die uit een van de torens van het WTC sprong. Ook heb je niet altijd meteen in de gaten dat het perspectief wisselt en welk perspectief je leest. Je brein draait overuren om al die verschillende manieren op te nemen. Experimenteel, dat gevoel bleef bij mij achter. Beetje chaos ook, soms wist ik niet meer wat ik nu aan het lezen was.
Hoe ga je om met het verlies van iemand tijdens een terreuraanslag zoals op 9/11? Een grote vraag bij een grote aanslag. Jonathan Safran Foer haalt hier het leed van Oskars grootouders bij: de bombardementen op Dresden. Ook daar familie die het niet overleefde. Het werd een beetje veel. En daardoor lastig om je in te leven in al het verlies. Voor mij werkte het helaas niet.
