Een verloren vriendin

Soms heb je van die boeken. Dan zit je vanaf bladzijde 1 in het verhaal. Ook al gaat het nog helemaal nergens over. Dit is zo’n boek. Het is niet eens zo bijzonder geschreven. De zinnen zijn soms raar lang. En eigenlijk ook wel onsamenhangend. Toch zoog Romagnolo mij meteen Borgo di Dentro in.

Giulia en Anita zijn hartsvriendinnen. Ze werken allebei rond 1900 in de zijdespinnerij in Borgo di Dentro. Totdat Giulia ziet dat haar verloofde Pietro en Anita elkaar zoenen. Giulia besluit het dorp te verlaten, pakt haar spullen, neemt geen afscheid, wandelt naar Genua en koopt met haar spaargeld een ticket naar Amerika. Daar is het vast beter, is ze niet meer arm, hoeft ze geen hongersoep te eten en daar zijn vooral Pietro en Anita niet. Bijna 50 jaar later komt Giulia terug naar Borgo di Dentro. In flashbacks lees je over de levens die Giulia en Anita hebben geleid.

Mrs. Giulia Masca

In het begin voelde ik mee met Giulia. Het boek begint ook met haar. Pas later krijg je Anita in beeld. De stille Anita laat zich niet zo gemakkelijk kennen. Toch schoof mijn sympathie langzaam maar zeker naar Anita. Omdat het leven haar veel meer op de proef stelde dan Giulia. Toch? Of schuilt er onder het masker van ‘de Amerikaanse’ een diepe heimwee naar thuis? Mooi ook hoe de schrijfster dat masker vorm geeft door Giulia consequent ‘Mrs. Giulia Masca’ of ‘de Amerikaanse’ te noemen.

De schrijfster is lerares Italiaans en geschiedenis, en dat merk je. Ze heeft zich grondig verdiept in de geschiedenis van de regio en die komt dan ook uitgebreid aan bod. Je merkt dat de schrijfster hier veel meer aandacht en tijd in heeft gestoken dan in het verhaal van immigranten in Amerika. De geschiedenis van Italianen in New York blijft oppervlakkig en afstandelijk. Je merkt dat het hart van de schrijfster echt in Italië ligt. En misschien is dat ook wel wat zij wil vertellen: je kunt het meisje wel uit Italië halen, maar Italië niet uit het meisje.

Mooi boek over de achtbaan van de 20e-eeuwse geschiedenis: van de brute vernietigingskracht van wereldoorlogen tot de hoop van immigranten om een nieuw leven op te bouwen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bericht reactie