De vrouwen van de familie Carbonaro
De familiegeschiedenis van de familie Carbonaro door de ogen van drie generaties vrouwen uit de familie Carbonaro.
De vrouwen van de familie Carbonaro is deel 2 van de serie Terra Sicilia. Ik dacht dat het een nieuw verhaal zou zijn. Het is het spiegelboek van ‘De terugkeer van de patriarch‘. Mario Giordano vertelt het verhaal nog een keer. Nu vanuit het perspectief van de vrouwen van de familie. Barnaba’s vrouw Pina, schoondochter Anna en kleindochter Maria vertellen hoe zij de jaren beleefd hebben.
Patruneddi’s en cyclopen
Het is de familie Carbonaro, dus het staat weer bol van de patruneddi’s (geesten van overledenen die sommigen wel zien en anderen niet) en cyclopen. Vooral Pina’s verhaal is een en al magisch-realisme. Zoals we dat ook in het verhaal van Barnaba lazen. Vind je dat niks, dan zou ik deze boeken overslaan.
Het verhaal is bekend, dus veel spanning geeft het niet. Beide boeken direct achter elkaar lezen kan, maar is misschien wel wat veel van het goede. Ik las dit deel een half jaar na deel 1. Er zaten wat nieuwe stukken in, maar de grote lijn is hetzelfde. Dat zorgde er bij mij voor dat ik het wat langdradig vond. Voor het verhaal zou je beide boeken ineen moeten schuiven. Of er een goede tv-serie van maken. Er zit namelijk wel echt een boeiend thema in.
Arbeidsmigratie
De beide boeken belichten arbeidsmigratie vanuit allerlei perspectieven. De patriarch, Barnaba, is de typische arbeidsmigrant met het ene been in het ‘werkland’ en het andere been in het ‘geboorteland’. Vaak gaan ze alleen en vinden het maar lastig als familie overkomt. Toch blijkt dat vaak onvermijdelijk, want ’tijdelijk’ werken in dat andere land is vaak ‘permanent’. De nareizende familie weet dat het permanent is. Zij hebben een heel ander perspectief op het leven in het nieuwe land. En gaan ook anders om met hun vaderland. Allemaal idealiseren ze Sicilië. Maar voor de een is het een verzekering, voor de ander een soort herstellingsoord en voor een derde is het vooral het verleden.
Herhaling
Uiteindelijk vond ik dit boek te veel herhaling van deel 1. En onvoldoende om zo’n dikke pil van bijna 500 pagina’s te rechtvaardigen. Er is nauwelijks nog spanning, omdat je uit deel 1 weet hoe de levens lopen. En waar in deel 1 de geschiedenis van Sicilië nog als achtergrond fungeerde, is dat in deel 2 eigenlijk al zo goed als buiten beeld. Kortom: jammer. Het was beter om de perspectieven in een boek te verwerken.
