De vrouwen van Bletchley Park
Osla, Mab en Beth werken tijdens de Tweede Wereldoorlog op Bletchley Park, in de buurt van Londen. Ze dragen bij aan het decoderen en vertalen van Duitse militaire berichten. Een paar jaar na de oorlog krijgen Mab en Osla een gecodeerd bericht. Dat kan van niemand anders zijn dan Beth. Zij vraagt nog een keer hun hulp om een code te kraken.
The Crown
Vanaf de eerste bladzijden wandelt The Crown door dit boek. Het is namelijk nog maar een paar dagen tot het huwelijk van prinses Elizabeth en prins Philip. Je ziet de beelden uit The Crown zo voor je. En dan: enter prins Philip als een heus boekpersonage. Best geloofwaardig, want ik bleef de beelden uit The Crown voor me zien. Dat was gelijk ook het nadeel, want je hebt het idee dat je ergens het verkeerde script aan het lezen bent. En daarmee werd het dan toch een beetje ongeloofwaardig.
Pakkend
Het verhaal boeit vanaf de eerste bladzijde. Je valt er gelijk in en je leest door tot het einde. De missie van Kate Quinn is geslaagd. Op haar website schrijft zij namelijk: “Te vaak denken we dat geschiedenis saai is en niks anders dan droge lijstjes met data en plaatsen. In mijn boeken hoop ik het leven, de lach en de mens te laten zien die door ons gemeenschappelijk verleden loopt.” Dat is in dit boek wel geslaagd. Bletchley Park komt tot leven. Door de drie hoofdpersonen is er altijd wel eentje die je sympathie heeft. Osla is hysterisch, Mab is de levende versie van ‘keep calm and carry on met trauma’ en Beth is autistisch. Dat laatste is volkomen geloofwaardig omdat de knapste koppen op Bletchley Park ook in werkelijkheid een beetje autistisch waren wegens hun genialiteit.
Op het landgoed Bletchley Park proberen knappe koppen en een heleboel ondersteunend personeel de Duitse militaire berichten te kraken. Tussen de regels door leer je in dit boek een hoop over Bletchley Park en het werk daar. Knap hoe in dit boek het landhuis weer tot leven komt. Je leeft mee met de mannen en vrouwen die onder grote druk aan een geheime missie werken. Ondertussen woedt de oorlog en vraagt iedereen waarom jij niet meevecht, wat je toch in hemelsnaam bijdraagt aan de oorlog en waarom je soms nachten doorhaalt. En daar mag je dus niemand iets over vertellen. Wist je trouwens dat Bletchley Park nu een museum is? Na het lezen van dit boek staat dit zeker op mijn lijstje voor ‘als ik ooit in Londen ben’.
Oorlog stopt niet met bevrijding
Het verhaal eindigt niet met de bevrijding. Oorlog eindigt nooit op het moment dat het in de geschiedenisboekjes eindigt. Mensen zijn beschadigd, huizen, samenlevingen. Hoe ga je verder? En wat doe je met rekeningen die nog open staan? Daar gaat de tweede tijdlijn over. Wat is er in vredesnaam gebeurd dat het onafscheidelijke trio Osla, Mab en Beth elkaar niet meer zien? En hoezo is dat koninklijke huwelijk zo’n ding? Telkens als je denkt dat je weet hoe het zit, is er een kleine twist. Je bent net genoeg verrast om door te lezen en tegelijk blijft het ontspannend omdat je eigenlijk wel weet wat er gaat gebeuren. Mooi hoe die balans – in elk geval voor mij – precies goed blijft.
