De verloren kinderen van Berlijn
De verloren kinderen van Berlijn is deel 2 in een serie. Ik heb het als los deel gelezen. Misschien miste ik daardoor wat over de achtergrond van Hulda. En leerde ik haar daardoor niet goed kennen. Het verhaal is op zichzelf te lezen, maar zoals met alle series mis je waarschijnlijk wel wat als je zomaar een deel leest.
Pogrom in de sloppenwijk
Dit boek vertelt het verhaal van de pogrom in het Scheunenviertel in Berlijn, november 1923. In het toenmalige Scheunenviertel leefden in de smalle straatjes een multiculti smeltkroes van Oost-Europese Joden, niet-Joodse middenstanders, Sinti en Roma, studenten, kunstenaars en pooiers. Een sloppenwijk zouden wij het noemen. Op het hoogtepunt van de hyperinflatie in Duitsland wakkerden de nationaalsocialisten het antisemitische vuurtje juist in deze wijk aan. In 1923 bleef het beperkt tot 1 wijk. In 1938 raasde hetzelfde vuur door het hele land.
Tegen deze achtergrond werkt Hulda Gold als zelfstandig vroedvrouw. Het is de tijd waarin mannelijke huisartsen vroedvrouwen vooral zagen als begeleidster van de moeder in plaats van medisch professional. Via haar vader krijgt Hulda een klant in het Scheunenviertel. Het blijkt om een jonge Joodse vrouw te gaan, Tamar. Ze is met haar man en schoonouders na een pogrom in de omgeving van de Zwarte Zee naar Berlijn gevlucht. Al snel voelt Hulda dat er iets niet klopt in het gezin. En dan is 2 dagen na de geboorte het kind ook nog spoorloos verdwenen. Hulda legt zich er niet bij neer en bijt zich in de zaak vast.
Het verhaal is flinterdun. Het leest alsof het om de historische feiten heen geschreven is. In het nawoord vertelt Anne Stern welke historische feiten ze graag in het boek wilde delen. Dat gevoel had ik al tijdens het lezen. En ik vond het jammer, want dat Scheunenviertel en wat daar gebeurde vond ik fascinerend. Het verhaal zelf was minder boeiend: de karakters zijn eendimensionaal en voorspelbaar, het verhaal is doorzichtig. De schrijfstijl is prima. Het leest vlot. Helaas kon het mij nergens echt boeien en raken. Jammer, want de historische achtergrond is fascinerend.
