De verdeelde staten van Amerika
Charles Groenhuijsen schrijft zijn 4-jaarlijkse boekje over Amerika. Want dan zijn er presidentsverkiezingen en is alles wat daarover gaat razend interessant. Nu is Amerika voor mij altijd razend interessant en vooral fascinerend, dus van mij mag die 4-jaarlijkse stortvloed elk jaar wel.
Altijd verdeeld
Amerika is verdeeld. Dat is het altijd al geweest. Niet voor niets was de bloederigste en dodelijkste oorlog voor het land de Burgeroorlog. Het is ook een land van immigranten. Zij maakten het land tot wat het is en doen dat ook nu nog. En net als altijd zijn nieuwkomers de klos. Zo waren de Ieren ooit het grootste tuig en viert het land nu uitbundig St. Patrick’s Day en is een afstammeling van Ierse migranten president.
In 2015, het jaar van de verkiezing van Trump, was ik bij een lezing van Groenhuijsen. Hij vertelde toen al dat de demografie van Amerika er simpelweg voor gaat zorgen dat de Republikeinen het onderspit delven. En dat dit niet zonder slag of stoot zou gebeuren stond voor hem ook vast. Precies dat zien we nu. Van gerrymandering (het aanpassen van kiesdistricten zodat Democratische kandidaten geconcentreerd in 1 district zitten en altijd verliezen) tot de strijd tegen abortus en woke: alles grijpen zij aan om aan de macht te blijven. Het is een politiek van angst en dat leidt altijd tot polarisatie.
Politiek is (ook) emotie
De cijfers en de analyse in het boek kloppen. En toch raad ik dit boekje niet aan. Groenhuijsen is namelijk sterk bevooroordeeld. Hij schrijft het zelf ook, dat scheelt, hij zou altijd op een Democratische kandidaat stemmen. En politiek gaat niet alleen over ratio. Emotie speelt ook altijd een rol. En dat wordt alleen maar groter. Politiek is persoonlijk geworden. Over de gevaren daarvan schreef Timothy Snyder een boek (aanrader).
De komende presidentsverkiezingen stellen veel Amerikanen voor een moeilijke keuze. Wie vertrouw je? Een 80-jarige man die elke 3 zinnen liegt maar wel jouw angst en onzekerheid over de veranderende wereld deelt? Of een 81-jarige met een uitstekend track record voor wie de jaren gaan tellen en ouderdomskwalen heeft? Of een 59-jarige vrouw van kleur die je nog niet zo goed kent?
En wie er wint in november? Volgens Groenhuijsen Biden (en nu vast Harris). Ik weet het niet en houd mijn hart vast.
