De verborgen boekwinkel
Londen, 1921. Opaline staat voor een lastige keuze: een gedwongen huwelijk of vluchten en alles wat ze heeft achterlaten. Ze kiest voor vluchten.
Dublin, 2021. Martha vlucht voor haar gewelddadige man naar Dublin. Ze vindt een baan als huishoudster bij Madame Bowden in haar nogal bijzondere huis. Henry is op zoek naar een boekwinkel die hij een paar dagen eerder toch echt had gezien. En hij is op zoek naar een onbekend manuscript.
Lezen met je hart
Ik stond half december met dit boek in mijn handen in de bibliotheek. Het lag op de tafel met nieuwe aanwinsten. Ik legde het terug en kwam daarna zoveel ander moois tegen dat ik het verder vergat. Tot ik ’s avonds las dat dit boek het maandboek januari 2026 werd van de Fanatieke Nederlandse Lezers op Goodreads. De leeservaringen waren wisselend: van hartverwarmend tot leest lekker weg tot langdradig en veel open eindjes. Genoeg om mij er ook aan te wagen, dus het boek alsnog geleend.
De verborgen boekwinkel leest inderdaad heerlijk weg. Het is niet ingewikkeld, cliché en gewoon een fijn geschreven verhaal. Je zit er gelijk helemaal in. Redt Opaline het in haar eentje? Kan Martha haar eigen leven opbouwen of weet haar man-met-losse-handjes haar terug te halen? En vindt Henry zijn verborgen boekwinkel en onbekende manuscript? Het verhaal springt van de een naar de ander. Nergens storend, de verhaallijnen van Martha en Henry volgen elkaar chronologisch, dus je leest telkens een stukje vanuit Martha en dan vanuit Henry.
Foute romcom
Voor lezers is het extra leuk dat er heel veel verwijzingen naar andere boeken in staan. Ook leuk is het vleugje magie in het boek. Houd ik wel van. Als je er niet van houdt, is dit boek niet voor jou. Dan haak je af bij boomtakken die in kelderkamers groeien. De magie zorgde er bij mij voor dat ik het verhaal het verhaal kon laten zijn en mij er lekker in kon laten meeslepen. En stopte met het zuchten bij clichés en andere nogal voorspelbare wendingen of passages.
Ook fijn is dat er toch een serieuze ondertoon in het boek zit. Namelijk dat van vrouwenrechten en vrouwenmishandeling. Ik stond weer eens op standje ontplof na het lezen over de vooroorlogse omgang met vrouwen-met-een-mening. Om het over de hedendaagse man met een bezitsdrang maar niet te hebben. Deze zware thema’s zijn niet de hoofdmoot van het boek. Dat is toch het verhaal. Verhalen die in boeken staan. Boeken die toegang geven tot andere werelden.
En dat verhaal, tja, dat is toch een beetje die foute romcom die toch af en toe heel erg lekker is als je behoefte hebt aan wat feelgood. Of, om een reclame te parafraseren, een beetje fout, maar wel lekker.
Om iets te laten bestaan, moet je er eerst in geloven. Nodig je hart uit om te zien wat je ogen niet kunnen.
