De uittocht en de intocht – Guus Kuijer
Dit is het 2e deel uit ‘De Bijbel voor ongelovigen’. Guus Kuijer vertelt de verhalen opnieuw. Want daar zit het Oude Testament natuurlijk vol mee. Je leest de verhalen vanuit een nieuw perspectief. En ze zetten je (opnieuw) aan het denken over wat dit verhaal ons vertellen wil.
In dit deel lees je de verhalen van Mozes, Jozua, Jaël, Gideon en Simson. En dan door de ogen van anderen. De Egyptische prinses Thermutis, die Mozes in zijn biezen mandje vond. De rebel Mered, die moeite heeft met het leiderschap van Jozua. Jaël, de vrouw die hoogstpersoonlijk een tentharing door het hoofd van haar minnaar en Israëls vijand joeg. En in dit boek een echte zieneres is, omdat zij wel heel oud wordt en vertelt over Gideon en Simson. En allemaal vinden ze iets van god of God. De een sceptisch, de ander ronduit ongelovig en de derde gelovig.
Tijdloos
Het mooie van een hervertelling is dat je beelden van nu erin kunt verwerken. Het verhaal van Jaël is geschreven als een soort analogie met de voortdurende strijd in en om het huidige Israël. Het staat er niet, maar je voelt het in alles. Zoals deze uitspraak van Jaël: “Als het niet mogelijk is om de andere volken uit dit land te verdrijven, zou het dan niet beter zijn om in vrede met hen samen te leven of moet deze oorlog eeuwig voortduren?…waarom sluit u dan geen vrede met hen, zodat de mensen eindelijk rust krijgen en zich kunnen wijden aan de liefde, het werk, een eenvoudig bestaan?” Zoals Thermutis verzuchtte: ‘De mens leert niet.’ Tijdloos.
Persoonlijk vond ik vooral het verhaal van Thermutis erg geslaagd. Kuijer laat een Egyptische prinses die bekend is met goden kennismaken met een geloof met maar 1 god. Zij leert en verbaast zich. En dat levert pareltjes van beschrijvingen op.
Tot slot: ook voor gelovigen is deze bijbel een aanrader. Je leest bekende verhalen met andere ogen. En je leest in sommige stukken net wat meer dan anderen omdat je het herkent uit de Bijbel.
Eerder las ik deel 1: Het begin en deel 3: Saul, David, Samuel en Ruth
Quotes
“Ik (Thermutis) knikte zonder dat ik haar (Jochebed) begreep, maar na verloop van jaren ontdekte ik dat de God van Moshé almachtig en hulpbehoevend tegelijk is. Wanneer de mens hem niet helpt is hij nergens. We zijn zijn ogen, zijn handen en zijn benen, zonder ons verzet hij geen stap, steekt hij geen hand uit en is hij zo blind als de nacht. De God van Moshé verenigt eigenschappen in zich die onverenigbaar zijn. Hij is enerzijds een verpletterende gigant, anderzijds een hulpeloze zuigeling. Hij is als het leven: bitter en zoet tegelijk. Hij is het Goed en het Kwaad, de Liefde en de Haat, de Vrede en de Oorlog. Ik kan werkelijk niets bedenken wat hij niet is.”
