De stikstoffuik

Waarom is er in Nederland een stikstofcrisis en in bijvoorbeeld Duitsland of Denemarken niet? Hoe kan het dat stikstof allesbepalend is geworden? Arnout Jaspers geeft in dit boek antwoord.

Het boek is zeer leesbaar. Je hoeft geen scheikundige te zijn om het te volgen en te begrijpen. Jaspers begint met uitleggen wat er in Europese wetten staat over natuurbehoud en stikstof. Daarna licht hij toe hoe de Europese regels in Nederland toegepast werden. Ook laat hij zien wat de stikstofuitstoot feitelijk is, bijvoorbeeld dat die sinds 1990 gehalveerd (!) is. Of dat de grootste stikstofvervuilers op de Po-vlakte in Noord-Italië zitten en in het (je verwacht het niet) Ruhrgebied in Duitsland. Tot slot laat hij ook zien hoe de biodiversiteit in de natuurgebieden zich ontwikkeld heeft.

Daarna kom je in een soort Kafkaësk verhaal terecht over een computermodel, rechters die het voorzorgbeginsel toepassen op dat computermodel (je kunt het meten dus het bestaat dus het mag niet) en politici en bestuurders die zich verschuilen achter ‘de wetenschap’ om zelf maar geen keuzes te hoeven maken. Wat ze daardoor juist wel doen.

Stellingname schrijver

Het had een must read kunnen zijn. Kunnen zijn. De titel van dit boek geeft al aan wat Jaspers van het stikstofbeleid vindt. En dat laat hij in het hele boek merken. Jammer, want hij heeft echt wel wat zinnigs te melden. Hij maakt namelijk duidelijk dat de ‘stikstofcrisis’ een gevolg is van een serie van politieke keuzes. De politieke keuze om veel kleine Natura2000-gebieden aan te wijzen. De keuze om op de lijst met typische soorten in die gebieden soorten te zetten die nog niet in het gebied voorkomen maar wel bij een bepaalde habitat horen. De keuze om als jaartal voor de ‘instandhouding’ van dat natuurgebied 1950 of 1900 of eerder te kiezen. En tot slot de keuze om de kritische depositiewaarde als enige afweging voor een natuurvergunning te bepalen.

Ik had het graag 4 sterren gegeven. Helaas schrikt Jaspers door zijn stellingname iedereen af die meer wil weten over de stikstofcrisis. Jammer.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bericht reactie