De smaak van wilde peren
Waar het boek over gaat: Sally loopt weg uit een kliniek. Niemand begrijpt haar. Ze wil weg. Maakt niet uit waarheen. Ze rust uit aan de rand van een wijngaard. De boerin, Liss, vraagt of ze wil helpen met het draaien van de kar. De vrouwen blijken elkaar direct te begrijpen. Voor ze het weet, rijdt Sally met Liss mee op de trekker naar haar boerderij. Even helpen worden weken. Tot het verleden van beide vrouwen hun boerderij-idylle binnensluipt.
Klein verhaal
Prachtig klein verhaal over twee beschadigde vrouwen. Liss, een boerin op een fruitboerderij en Sally, een tiener die weggelopen is uit een kliniek. Ze ervaren een bijzondere klik en communiceren op een manier die alleen zij begrijpen. Arenz vertelt met weinig woorden en veel diepgang over deze bijzondere band.
Liss leeft met het ritme van de natuur. Die bepaalt wanneer ze oogst, snoeit en het fruit verwerkt. Het is een manier van kijken naar de wereld die we in onze samenleving verleerd zijn. Kijk je niet of niet goed, dan mis je de essentie. Of een heerlijke oude perensoort. Voor Liss is het werken ook een vlucht. Je voelt het aan alles en gaandeweg ontdek je waarom.
Aarden
Sally gedijt op de boerderij. Ze snapt intuïtief wat Liss bedoelt en haar lichaam weet ook wat het moet doen. Het is bevrijdend voor Sally om eens niet te praten, maar gewoon bezig te zijn. Letterlijk aarden: met je handen in de grond. Vindt zij zichzelf terug?
Arenz laat je als een vlieg op de muur een zomer met Liss en Sally beleven. Hij vertelt precies genoeg, nooit te veel. Je kunt hierdoor zelf je eigen beelden en gedachten vormen. Prachtig staaltje kracht van eenvoud (pun intended).
Ze begrepen niet dat je voortdurend iets zei. Maar niet altijd met woorden.
