De prijs van een kind
Kristina McMorris vond een foto van kinderen voor een huis waarbij een bord stond: ‘4 children for sale’. Die foto inspireerde haar tot dit boek.
Foto met gevolgen
De ‘Great Depression’ in de jaren ‘30 in Amerika trof veel mensen. Overal in het land was armoede. Journalist Ellis Reed trekt er voor een dagblad uit Philadelphia op uit om foto’s te maken van de gevolgen van de crisis. Hij maakt een foto van 2 kinderen die buiten spelen. Voor het huis staat een bord in de tuin: 2 kinderen te koop. Redactie-assistente Lillian Palmer is geraakt door de foto en legt hem voor aan haar baas, de hoofdredacteur van de krant. Ellis krijgt de opdracht er een verhaal bij te schrijven. Het is zijn grote doorbraak. Totdat het fotonegatief beschadigd raakt en Ellis de foto ‘opnieuw’ moet maken. Want het gezin dat de kinderen te koop had gezet, is verhuisd. Dus Ellis betaalt een ander gezin om eenzelfde foto te maken. Die foto heeft grote gevolgen.
Veel research
McMorris heeft veel aandacht besteed aan het boek, er zit duidelijk heel veel research in. Er komen ook veel thema’s uit die depressiejaren aan bod: de armoede uiteraard, maar ook de maffia, de drooglegging en vrouwenemancipatie op de werkvloer. Ook de grote verschillen tussen arm en rijk beschrijft McMorris uitgebreid door Ellis in New York in betere kringen te laten figureren.
Helaas is het verhaal weinig meeslepend en erg voorspelbaar. De romance voegt niets toe aan het boek. Ik vond het zelfs afbreuk doen aan de boodschap van het boek. Ook de schrijfstijl deed afbreuk aan de thema’s. Of het de vertaling is of het origineel: de zinnen die de hoofdpersonen uitspreken passen soms zo niet bij de hoofdpersonen. Bijvoorbeeld als Lillian – moeder van een peuter – tegen een 5-jarig kind zegt: ‘maar dat jij hier bent, was allemaal een grote vergissing’. Dat zeg je tegen de ouders, niet tegen een kind. Dankzij de historische achtergrond bleef het boek nog een beetje boeien.
