De laatste getuige
Kamp Amersfoort, Neuengamme, Husum, Cap Arcona. Namen die in de Tweede Wereldoorlog bijna garant stonden voor de dood. Wim Aloserij is een van de weinige mensen die het kan navertellen. Hij vertelde zijn verhaal aan Frank Krake. Ik las het in een dag ademloos uit.
Het verhaal van Wim Aloserij heeft weinig extra nodig. Het begint in Amsterdam waar Wim zijn best doet uit de handen van zijn dronken stiefvader te blijven. Die jeugd blijkt de sleutel naar het overleven van de oorlog. Hij wordt opgeroepen om in Duitsland te gaan werken, ontsnapt en duikt onder. Maanden later wordt hij opgepakt, belandt in kamp Amersfoort en daarna in Neuengamme en Husum. Aan het einde van de oorlog zit hij op het cruiseschip Cap Arcona in de Lübecker Bocht. Het is een van de schepen die door een ongelukkige fout door de RAF gebombardeerd worden. Wim blijkt een van de weinige overlevenden.
Indrukwekkend
Het is een indrukwekkend verhaal. En geweldig opgeschreven door Frank Krake. Ik begon eraan op een veel te warme dag waarop ik weinig anders meer deed dan stilzitten en een boek lezen. Ik vergat hoe warm het was. Wat. Een. Verhaal. Ik stopte met het lezen toen het uit was.
Krake neemt je mee naar Wims jeugd en voor je het weet beleef je met Wim de oorlog. Het is razend knap hoe Krake een balans vindt tussen aan de ene kant het bijna als een avonturenboek weglezend verhaal en aan de andere kant de keiharde realiteit van de gruwelijkheden van de oorlog. Nergens had ik ook maar een moment het idee dat het slechts een avontuur was.
Laatste getuige
Het verhaal van Wim vertelt ook waarom zo veel mensen de kampen niet overleefden. Ze hadden niet het instinct van Wim om zich onzichtbaar te maken. Een unieke man die dankzij zijn eigen geschiedenis het verhaal van al die anderen kan vertellen. Als laatste getuige.
