De familie Aubrey
Ik hoopte dat het een soort Cazalets was. Helaas ontbrak in dit boek de sprankel die de Cazalets zo’n heerlijke leeservaring maakte.
De familie Aubrey is een nogal apart gezin. Vader speculeert op de beurs en is vooral afwezig. Hij verliest af en toe zoveel dat het gezin moet verhuizen of meubels verkopen. Moeder is een voormalig concertpianiste die vooral bezig is haar kinderen op te leiden tot, juist, concertmusicus. De oudste, Cordelia, is volgens de rest van de familie talentloos. Probleempje is dat zij dit anders ziet, een lerares zich over haar ontfermt en ze nog optreedt ook. De tweeling Mary en Rose heeft wel talent. Rose is de vertelster. Hun broertje Richard Quinn is de pop annex teddybeer annex engel. Althans, zo lijkt het. Een nogal apart gezin dus.
Ik houd meestal wel van een boek waarin weinig gebeurt en vooral een situatie geschetst. Dat gebeurt hier ook. Alleen dan zonder sprankel. Bij goeie versies is de situatie vooral een afspiegeling van een tijdperk, sociale klasse of iets anders. Dit gezin is zo apart dat het vooral nergens een afspiegeling van is.
Jammer. Voor mij eindigt de trilogie bij deel 1.
