De Camino
Eindelijk is het zover: ik lees een boek van Anya Niewierra. Stond al heel lang op mijn ‘wil ik lezen’ lijst. Eigenlijk stond ‘Het bloemenmeisje’ op mijn lijst, maar toen De Camino ‘Maandboek februari 2025’ werd bij de FNL-groep op Goodreads werd De Camino mijn eerste Niewierra.
Gewandel
En toen viel het dus best een beetje tegen. De hoofdpersoon is een vrouw die na de zelfmoord van haar man als een soort therapie een jaar later de wandeling van haar man op de Camino gaat doen. Ze hoopt te begrijpen hoe hij tot zijn zelfmoord kwam. De eerste 100 bladzijden deden mij heel erg denken aan Het zoutpad, en daar was ik bepaald geen fan van. Het geïdealiseer van wandelen, de vriendschap onderweg, alles liefde en vrede, je komt bij jezelf, het houdt niet op. Dat geldt ook voor dit boek. De stukken waarin Lotte de Camino loopt zijn gewoon vervelend. Het is vrij eenzijdig en ook Lotte krijgt weinig diepgang. Ik vond haar ronduit irritant.
Indrukwekkend
Tussen de wandelverslagen van Lotte lees je een brief aan Lotte. Dit is een indrukwekkend relaas van de Joegoslavië-oorlog begin jaren 90. Het gebrek aan diepgang bij Lotte maakt Niewierra met dit stuk helemaal goed. Hoe jeugdvrienden vijanden worden. En hoe je als je terugkijkt ziet hoe dat kon gebeuren. Dat maakt dit boek absoluut de moeite waard.
Cliché
Tegelijk blijft daar de vrij clichématige verhaallijn van Lotte. Elk hoofdstuk begint met een levenswijsheid. Althans, dat dacht ik, totdat daar lekker Nederlands ineens Johan Cruijff tussen staat. Toen moest ik wel even lachen, misschien moest ik die citaten niet al te serieus nemen. Maar toch. Je leert Lotte tijdens het lezen eigenlijk niet eens zo goed kennen, terwijl je toch bijna een week met haar de Camino loopt. Dat is jammer.
Ik vind het lastig om dit boek te beoordelen. Het verhaal over de Joegoslavië-oorlog is indrukwekkend en misschien wel 5 sterren waard. Dat was op zichzelf al een boek. Het verhaal van Lotte is flinterdun en verdient niet meer dan 1 ster. En omdat ik echt allergisch ben voor dit soort zoektocht naar jezelf wandelervaringen, kom ik niet verder dan 2 sterren.
Ga ik nog eens iets lezen van Niewierra? Vast. Een slechte verhaallijn is niet meteen een slechte schrijfster. Lottes verhaal pakte mij gewoon niet.
