De asielloterij

Het Europese vluchtelingenbeleid van 2015 tot de Oekraïneoorlog en hoe het beter kan.
Toen dit boek net verschenen was, dacht ik ‘interessant, moet ik eens lezen’. Niemand is blij met het huidige asielbeleid, en toch kunnen we het maar niet eens worden over een oplossing. Ik was benieuwd naar het perspectief van deze Duits-Nederlandse hoogleraar die eerder een prikkelend boek schreef over de crisis in de islamitische wereld (Het vervallen huis van de islam). Daarna natuurlijk weer helemaal vergeten, want andere interessante en mooie boeken. Totdat ik het een paar weken geleden in de bibliotheek prominent in de kast zag staan. En toen dacht ik ’toch eens lezen’. En dus ging het mee naar huis.
Asieldrama
Ruud Koopmans beschrijft in ‘De asielloterij’ waarom het huidige asielbeleid een moreel en menselijk schandaal is. We helpen volgens Koopmans de verkeerden, houden criminaliteit in stand en laten ons chanteren door andere landen. Het boek is gebaseerd op Duitse cijfers. Interessant en met de nodige nuances. Het is zeker geen eenzijdig pleidooi om de grenzen dicht te doen of voor ‘het strengste asielbeleid ooit’. Het is een poging om met realiteitszin, nuance en mededogen een uitweg uit het asieldrama te vinden.
Cijfers, cijfers en nog meer cijfers
Het boek barst van de cijfers. Koopmans legt ook telkens uit hoe hij de cijfers leest en wat er wel en niet in staat. Tegelijk zijn die cijfers ook een beetje het probleem van het boek: je raakt door de cijfers de draad kwijt. De kern van het boek is het hoofdstuk over criminaliteit. Dit is veruit het langst en bevat ook de meeste cijfers. Het doet in mijn ogen afbreuk aan wat Koopmans wil vertellen. En dat is dat het hele ‘asielsysteem’ zoals wij dat kennen voor iedereen slecht is. Voor de vluchtelingen, voor de Europese samenlevingen én voor de mensen die achterblijven.
Jij je zin én jij je zin
Het meest interessant vond ik dat Koopmans concludeert dat om het asielsysteem écht te veranderen zowel links als rechts zijn zin moet krijgen. Én betere grenscontroles zodat er minder irreguliere migratie is én tegelijkertijd meer vluchtelingen uitnodigen. Het resultaat is volgens Koopmans dat we dezelfde aantallen migranten als nu krijgen, maar dan gecontroleerd en voorspelbaar. En omdat we vluchtelingen ná hun procedure ophalen, kunnen zij gelijk aan het werk en gaan integreren. Dit vermindert criminaliteit en illegaliteit. Interessant perspectief: jij je zin én jij je zin. Het zou zomaar kunnen werken.