De Ashford-affaire
Clemmie leeft voor haar carrière. Tot de dag dat haar 90-jarige oma Addie haar opeens voor iemand anders aanziet. En Clemmie zich realiseert dat ze haar oma veel te weinig ziet, terwijl ze zoveel aan oma Addie te danken heeft. De nieuwsgierige Clemmie wil weten wie die geheimzinnige Bea is met wie oma haar verwarde.
Klassiek
In deze klassieke historische roman (mysterie dat in het heden opduikt en je ontrafelt vanuit de verhaallijn uit het verleden én het heden) gaat Clemmie op ontdekkingstocht naar het verleden van oma Addie. Want daar weet ze maar weinig van. Alle verhalen begonnen bij de koffieplantage in Kenia waar ze met opa Frederick zo gelukkig was. Hoe ze daar terechtkwamen en waarom ze vertrokken weet Clemmie niet. Bij haar zoektocht krijgt ze hulp van haar bonusneef Jon met wie ze vroeger veel bij oma Addie verbleef.
Goed uitgevoerd
Het leest lekker weg en toch is het geen bijzonder verhaal. Het is wel goed uitgevoerd en er is veel aandacht besteed aan details. Denk aan de gewoonten in de Engelse upper class aan het begin van de 20e eeuw. Downton Abbeyfans herkennen de sfeer en de gewoonten uit die tijd. Vrouwen gaan werken, adellijke jongedames volgen een verpleegstersopleiding, het passeert allemaal zijdelings. En vergeet ook het leven op de Britse koffieplantages in Kenia niet. De beelden van Out of Africa verschenen gelijk in mijn hoofd.
Grote geheim
Uiteindelijk zijn dat details. Want het draait natuurlijk om het grote geheim van Addie. En dat heeft te maken met nichtje Bea en opa Frederick, dat heb je al snel door. Wat is er met Bea gebeurd? De historische verhaallijn begint in de jaren ‘20 als Addie in een bloedhete trein door Kenia reist. Ze is onderweg naar haar nichtje Bea die met haar man Frederick en 2 dochtertjes in Kenia woont. Daarna flitst het verhaal terug naar vlak voor de Eerste Wereldoorlog zodat je ontdekt waarom Addie naar Kenia gaat.
Ondertussen is er in het heden de zoektocht van Clemmie. Haar verhaal komt geforceerd over en zit boordevol clichés. Hardwerkende advocate, slablaadjes onder het bureau, bezemkastappartement omdat ze toch nooit thuis is, dat soort dingen. Een grote ommekeer, belangrijke ontmoeting, buitenlandse reis, het zit er allemaal in. En die romance is wel heel voorspelbaar (no spoiler, die zie je echt vanaf zo ongeveer de eerste bladzijde over Clemmie aankomen). De personages in Clemmies verhaallijn zijn ook vrij eendimensionaal en stereotiep. De tijd en aandacht van Willig is vooral naar Addie en Bea gegaan. Terecht, want dat verhaal leest heerlijk weg.
Geschrapt hoofdstuk
Lauren Willig deelt op haar website een geschrapt hoofdstuk uit het boek. Ik vind het jammer dat ik het gelezen heb. Juist dat je dingen niet weet, geeft ruimte om zelf jouw scenario in te vullen. Soms is open einde beter. Dus geheel op eigen risico: het geschrapte hoofdstuk lees je hier.
