Bloedlijn
Dit boek gaat over Alard, de fictieve bastaardzoon van Willem II van Holland (1227-1256). Het verhaal begint bij zijn moeder, Katelijne. En eindigt met zijn halfbroer Floris V van Holland. Ertussen lees je een klassiek en goed historisch verhaal.
Terug naar de Middeleeuwen
Simone van der Vlugt wekt de Middeleeuwen tot leven in dit boek. Je hebt het idee even in een andere tijd te zijn. Een tijd met opvallend actuele thema’s als huiselijk geweld en discriminatie. En een thema dat van alle tijden is: macht. Ze stopt daar een vleugje royalty bij in de persoon van Willem II van Holland. Hij was graaf van Holland en Zeeland en koning van het Heilige Roomse Rijk. En zoals het een goede mannelijke royal in die dagen betaamt, heeft hij een bastaardkind, Alard. En Alard is de spil in dit boek. Over de spil van het verhaal, Alard, moet je zelf maar lezen. Want dat maakt dit verhaal tot een goed geschiedenisverhaal over macht, liefde, familie en royalty. Zo eentje waar je meer van leert dan 100 leerboeken geschiedenis.
Katelijne
Het verhaal begint met Katelijne, een bierbrouwster uit Alkmaar. Ze is weduwe en kan daarom het bedrijf van haar man zelfstandig voortzetten. En ze is de maîtresse van Willem II. En natuurlijk gebeurt het onvermijdelijke, waardoor Katelijne helemaal met de nek aangekeken wordt in Alkmaar. Want én het liefje van Willem II én ongehuwd moeder, dat kan niet. Katelijne is het personage dat het meest onder mijn huid kroop. Ik kreeg genoeg tijd om mij in haar situatie in te leven en haar gedachten te begrijpen.
Drama
De andere personages komen wat minder uit de verf. Floris V, de zoon van Willem II, speelt ook een belangrijke rol in het boek. Hij blijft wat vlak. Misschien omdat hij zo keurig is. Terwijl zijn verhaal een verhaal op zichzelf is. Zijn vader Willem II overlijdt als hij een jaar of 5 is en zijn moeder lijdt rond diezelfde tijd aan een soort PTSS na een ontvoering. Zijn tante Aleid voedt Floris op totdat de hertog van Gelre zijn voogdijschap op komt eisen. Genoeg drama voor een mensenleven en tegelijk lijkt het alsof Floris V een soort teflon heeft. Ook de momenten waarop hij even zijn masker laat zakken komen wat cliché over.
Mensen zoals jij en ik
Ondanks alles leest het echt heerlijk weg. Je bent echt even in de Middeleeuwen: je ziet Katelijne zwoegen in de brouwerij, Aleid ijsberen door haar kasteel en Willem en Floris op hun paard door het land galopperen. Boven alles zijn het mensen zoals jij en ik. En dat is de kracht van dit boek: ‘verre’ geschiedenis over ridders en graven gaat opeens over mensen die levensecht van de pagina’s komen. Waardoor hun geschiedenis ineens heel dichtbij is.
