Belgravia
Downton Abbey is misschien wel mijn favoriete serie. En Pride & Prejudice. En vroeger was ik verslaafd aan Little House on the Prairie. Heerlijk. Hersens uit en kijken maar. Dit was ook mijn verwachting van dit boek. En die kwam helemaal uit.
Behalve dan dat ik het lezen toch niet zo heerlijk vond. Lezen is duidelijk een andere activiteit dan tv kijken. Het was – gaap – voorspelbaar, mijn fantasie hoefde – gaap – niets te doen omdat het las als een tv-script en eigenlijk ging het – gaap – nergens over. Terwijl het verhaal best interessant is. Het is een plot in Austen-stijl: meisje ontmoet jongen, ze worden verliefd, maar huwelijk is onmogelijk want standsverschil en dan heb je een hoop drama en problemen en dan het einde. Fellowes scoort alle punten.
Het verhaal
Op 15 juni 1815 organiseerde de hertogin van Richmond in Brussel een groots bal ter ere van de hertog van Wellington. Vlak na middernacht kwam het bericht dat Napoleon de grens was overgestoken. De hertog en zijn mannen moesten direct vertrekken, de oorlog in. Veel officieren die op het slagveld omkwamen droegen hun avondkleding nog.
Belgravia begint op deze vooravond van de slag bij Waterloo. James en Anne Trenchard zijn ook op het bal. Zij hebben een fortuin verdiend in de handel. Hun dochter Sophia regelde de uitnodiging via haar vriendje, Edmund Bellasis, de zoon en erfgenaam van een prominente Britse familie. Die dag gebeuren er dingen die grote gevolgen hebben voor alle betrokkenen. En vijfentwintig jaar later in de nieuwe wijk Belgravia heeft dit geheim nog steeds gevolgen. Achter de deuren van de imponerende huizen schuilen grote geheimen en intriges.
Beeldend
Fellowes schrijft heel beeldend. Je ziet het grootse bal in Brussel aan de vooravond van de slag bij Waterloo voor je. Het Titanic-orkest dat gewoon doorspeelt terwijl de oorlog uitbreekt, de hoge heren die smoezend de zaal uitlopen. James die jaren later vol trots ‘de club’ binnenloopt. Het leest daardoor ook heel makkelijk weg. En toch bleef het verhaal op afstand. De personages kwamen nooit echt tot leven, ze bleven hun rol spelen en dat was dat.
Neemt niet weg dat het gewoon makkelijk wegleest, je niet hoeft na te denken over het plot en het is gewoon een fijn geschreven boek. Ideaal voor op vakantie.
Belgravia is – uiteraard – verfilmd in een 6-delige miniserie. Heerlijk, nu al zin in. Maar eerst Downton Abbey uitkijken.
