Als scheuren in de aarde
Waar het boek over gaat: Beth leeft een rustig leventje op de boerderij met haar man Frank en zijn broer Jimmy. Dan komt Gabriel, haar jeugdliefde, met zijn zoontje Leo in het dorp wonen op het landgoed van zijn familie. En aan het einde is de boer dood.
Een dode boer en een rechtszaak
Ik las dit boek voor een challenge met historische romans. Dit boek is echter beslist geen historische roman. Het is boven alles een liefdesverhaal met thrillerachtige elementen. Toevallig speelt het in 1968. De historische achtergrond speelt echter geen enkele rol.
Het boek begint met een dode boer en een rechtszaak. De rest blijft lang onduidelijk. Het boek flitst af en toe terug naar de rechtszaak. Je volgt verder vooral Elizabeth. Zij woont met haar man Frank en zijn broer Jimmy op de boerderij. Zo goed en zo kwaad als het gaat leven zij verder na de dood van hun zoontje Bobby. Dan komt Beths jeugdliefde, Gabriel, met zijn zoontje terug naar het landgoed van zijn familie. Een ontmoeting die alleen maar slecht kan aflopen, dat voel je in alles. En dat blijkt ook al snel.
Opofferen
Als scheuren in de aarde gaat over liefde: wat wil je daarvoor opgeven, hoeveel van jezelf wil je opofferen, hoe ver wil je gaan om je liefde gelukkig te laten zijn? Het verhaal is prachtig. Toch pakte het mij niet. Beth werkte enorm op mijn zenuwen met haar gespeelde naïviteit. Ze weet heel goed wat de gevolgen zijn van haar keuzes. Toch kiest ze ervoor die gevolgen te negeren en te doen alsof het haar allemaal maar overkomt. Ik vond het daardoor lastig sympathie voor haar te voelen. En daardoor ook lastig om mij in haar te verplaatsen.
Ook de andere personages vond ik niet erg sympathiek. Ze waren ofwel plat en irritant, ofwel kleurloos en zonder karakter. Daardoor ging een groot deel van de kracht van het verhaal verloren. En die ene persoon die ik wél sympathiek vond, bleef op de achtergrond. Daar had ik meer van willen weten.
Ik snap waarom veel mensen dit boek fantastisch vinden. In de basis is het verhaal prachtig. Helaas pakte het mij niet, vooral vanwege de hoofdpersoon.
