Als de dag aanbreekt
Waar het boek over gaat: Libby is tot haar 21e verjaardag een tijdpendelaar. Ze leeft in 1774 in Williamsburg aan de vooravond van de Amerikaanse revolutie. En in 1914 in New York. Op haar 21e verjaardag moet ze kiezen in welke tijd ze de rest van de haar leven door wil brengen.
Tijdpendelen
De ‘Timeless’-serie gaat over tijdpendelaars. Dit zijn mensen die in twee tijden leven. Ze ontwaken in tijd 1, leven daar de dag, gaan slapen en worden wakker in tijd 2. Enzovoorts. Ze leven in in feite in twee lichamen. Dit boek gaat over Libby. Zij leeft in 1774 in Williamsburg, Virginia. Ze runt samen met haar moeder een drukkerij. En ze leeft in New York, in 1914 als dochter van een rijke ondernemer. Op haar 21e verjaardag moet ze beslissen in welke tijd ze verder wil leven. Libby weet het al: ze blijft in 1774. Daar is namelijk Henry Montgomery, de liefde van haar leven.
Vrouwenrechten
Libby leeft in twee interessante tijdperken: rond de Amerikaanse Revolutie en aan het begin van de 20e eeuw waarin vrouwen steeds meer rechten opeisen. Dus ik hoopte dat Meyer hier een krachtig verhaal over vrouwen van zou maken.
In het begin was dit zeker het geval. We maken dan vooral kennis met de Libby uit 1774 in Williamsburg. Na de dood van haar vader runt zij samen met haar moeder de drukkerij. Ze krijgen zelfs het overheidscontract van de kolonie Virginia. Libby is gelukkig én smoorverliefd op Henry Montgomery, de griffier van het congres van Virginia. Haar moeder in deze tijd is ook een tijdpendelaar.
De Libby in 1914 is vooral bezig met dagen aftellen totdat ze er weg mag. Ze haat haar moeder. Haar moeder wil via een (gedwongen) huwelijk van Libby met een Engelse Lord opklimmen in sociale status in New York. Libby is vooral boos op haar moeder. Wat ze verder uitspookt in 1914 kom je niet te weten. Dit is jammer, want het ‘suffragettewerk’ blijft zo slechts een woord.
Het idee van een tijdpendelaar is creatief. En je kunt tijdperken mooi met elkaar verbinden. Ik vond dat dit niet zo goed uit de verf kwam. 1774 leefde veel meer dan 1914. Misschien komt het wel omdat ik zelf meer heb met de Amerikaanse Revolutie én in Colonial Williamsburg heb gelopen. Toch spat de liefde voor dit tijdperk ook van de pagina’s van Meyer. Die mis je in 1914. Het is ook hoe Libby het beleeft, maar je krijgt wel erg weinig van Libby’s leven daar mee.
God-gehalte
Tot halverwege was het een sterk boek over de veranderende rol van vrouwen in de samenleving en hoe wij mensen denken dat het leven maakbaar en planbaar is. Ergens halverwege verandert de toon en de insteek. Ik voelde het verhaal onder mijn ogen wegglippen. Het boeide mij ook steeds minder. Het kreeg een hoog ‘God-gehalte’. De schrijfster vertelt aan het einde van het boek dat zij bij het afronden van het verhaal een onzekere periode doormaakte met veel spanning en ziekte. En dat ze voelde dat God tot haar sprak. Je ziet het terug in het boek. Het deed voor mij afbreuk aan een boek dat zo sterk begon.
